1.Zorza polarna - jest to zjawisko świecenia górnych warstw atmosfery ziemskiej charakterystyczne dla obszarów podbiegunowych. Występuje najczęściej na wysokości 65 - 140 km nad Ziemią w warstwie atmosfery zwaną jonosferą. Czasami zdarza i taka której rozciągłość pionowa dochodzi do 1000 km. 2.Najczęściej występuje w odległości 20 - 25 st. od bieguna magnetycznego północnego lub południowego, jednak co jakiś czas udaje się je dostrzec w naszych polskich szerokościach geograficznych.
Ich istnienie jest widzialnym przejawem istnienia elektryczności atmosferycznej. 


3.Występowanie zórz polarnych zależy od aktywności Słońca. Gdy Słońce jest stabilne, a wiatr słoneczny jest "łagodny" zorza ma małą intensywność i posiada niewielkie wymiary. Kiedy Słońce staje się bardzo aktywne, liczba plam słonecznych rośnie a wraz z nią intensywność wiatru słonecznego - występują bardzo intensywne zorze o wielkich rozmiarach. 4.Zorze polarne powstają w wyniku oddziaływania z atmosferą Ziemi, schwytanych przez ziemskie pole magnetyczne cząstek emitowanych przez Słońce. Zderzenia składników wiatru słonecznego (elektronów i protonów) z cząstkami górnej atmosfery powodują ich jonizację. Światło niebieskie i czerwone pochodzi z cząsteczek azotu, zjonizowane atomy tlenu - barwa zielona, światło rubinowoczerwone - jony tlenu.

5.Zorze polarne mają bardzo różnorodne formy, najczęściej są to świecące barwne łuki, smugi albo pasma jednorodne lub o strukturze promienistej, często pofałdowane, o wyglądzie draperii lub zasłon. 

6.Najczęściej zorze mają odcień zielony lub niebieskozielony z pojawiającymi się czasem "wyspami" lub obwódkami o barwie różowej lub czerwonej. Pojawiają się też kolory: niebiesko biały, żółto zielony lub fioletowy.

stat4u

Obecnie serwis przegląda 1 osoba(y)